Nasılsın nasıl gitti? Alıştın mı sen de? Rahat mısın artık Ankara'da?
Evlenmişsin, nasıl oldu? Bulabildin mi sonunda? Hep anlattığın o meşhur
huzuru İyiyim ben Hep aynı şeyler işte Uyku hapları Yalan dolan
gülümsemeler İyiyim ben Hem sen tanırsın beni ...Ne
yapsam ne söylesem O geç kalmışlık hissi Son defa görsem seni Kaybolsam
...yüzünde Son defa yenilsem sana Hiç anlamasan da Son defa benim olsan
Uyansam yanında. İnan pek yeni bir şey yok. Biraz yaşlandım tabi
Seyrek saçlarım artık yok dencek kadar az. Bir bitmeyen gece bıraktın Ve üç nokta
düşürdün Belli etmedim ben pek, tenhalaştım...
Yukarıdaki yazıyı birinin sayfasında okudum. Çok az değiştirdim ve aslında yıllar sonra sana böyle birşey yazmak ürpertti...
Bugün nasıl geçti...
Kpss vardı ve bitti...
Bugün hep telefona baktım, hep çağrı kolladım, hep sen aradın sandım başkası çıktı. Neden ben aramadım bilmiyorum. Ben zaten sevdiğimi söyledim ya sen özle, sen ara istiyorum zannımca ve tabi bir sınavdan çıkmışım sen düşünüp ararsın diye de umdum. Sıkıcı... :Kimse yok. Sen zaten yoksun. Yalnızım, yemek de yemedim, zaten yalnız sevmem yemeyi. dışarı çıkıp bişiler yapmalı dedim ama o da yok. İçimden gelmedi. Dün söylediğim gibi Adam'ı izledim. Beğendim, mutlu sonla bitsin istedim ama ucu açık kaldı biraz. Sanki bana sarılmalısın şimdi! Evet o sahne iyiydi. O sahneyi bana anlattığını hatırlıyorum. Nedense o an sana sarılmalıymıştım gibi geldi izlerken...
Özlüyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder