Bu gün öyle alalade bir gündü, ta ki sen mesaj atana kadar. Sesini duymak iyi gelir sanmıştım; ama sanki daha uzaklaştın birden... Çok daha zorlanıyorum arayamıyorum, münasebetsiz bir an olur diye korkuyorum, nedenini hiç sorma bilmiyorum. Mesajında vefa dedin ya... Vefalık bir durum olsa keşke aradaki. İnsanın arkadaşını araması çok kolay ama seni aramak... Bugün sıkıldım, aç kaldım yine. Başım ağrıdı çokça. Nihayet çıkıp birşeyler yedim saat 6 gibi. Doyurdum karnımı ve seninle birlikte baktığımız ayakkabılardan hatırlarsın, kahverengi vardı burnunu sevmemiştik! Onu satın aldım. Yaptığım şeyleri seninle yapıyormuş gibi hissetmeye çalışıyorum anlaşılan. O ayakabıya bakınca seni hatırlıycağıma şüphe yok. Tanrım nasıl bir bilinç altıdır. Mesajlaşmamız ise biraz tuhaf... 45 dakika da bir gibi bişiy oldu ortalamaya vurunca.
Herneyse. Bugün dünya kupası final maçı vardı ve Şampiyon İspanya oldu; ama sen Yine YOKSUN.... Ben senden yoksun...... Arabesk oldu di mi biraz? ama olsun bugün mesajı bitirişimiz gibi bitiriyim. OLur o zaman:) Oldu o zaman:)
P.S. Düşündüm de, aslında sesini duymak herşeye rağmen iyi geldi...
P.S. Bugün günlerden pazardı ve sen yoktunnnn...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder